Οι ταινίες της εβδομάδας
Αύγουστος 20, 2015
Αλευρόπιτα aka κικιτσόπιτα
Αύγουστος 22, 2015

Η εκδίκηση της μάνας μου και το κόλπο του καλού μου

Κάθε απόγευμα η ίδια κουβέντα από το στόμα της μάνας μου. «Τι θέλετε να μαγειρέψω αύριο;» Εμείς, αναλόγως τα κέφια ή την αγνοούσαμε ή ήμασταν ευγενικοί και λέγαμε «ό,τι είναι πιο εύκολο, μην παιδεύεσαι, όλα τα τρώμε» (μεγάλο ψέμα αυτό το τελευταίο).

Από την ώρα που χρίστηκα νοικοκυρά κατάλαβα πόσο κουραστικό είναι να καταρτίζεις το καθημερινό μενού. Κι αν για τη γάτα του σπιτιού είναι εύκολο, κροκέτες, κονσερβάκια και λοιπές λιχουδιές, όσον αφορά τον γιο της πεθεράς μου είναι πολύ πιο δύσκολο. Μεγαλωμένος από μερακλού μαγείρισσα, του κακοφάνηκε στην αρχή. Η μικρή ποικιλία (ας το παραδεχτώ, δεν ήταν και πολύ καλά μαγειρεμένα), ο περιορισμένος χρόνος, η τάση για λιγότερο αλάτι έφερναν σχετική γκρίνια στο τραπέζι. Κι όση βοήθεια κι αν είχα με τη μορφή γεμάτων μπολ, κατάλαβα ότι έπρεπε να ανασκουμπωθώ. Έπεσε μελέτη, έγιναν πολλά αγωνιώδη τηλεφωνήματα στη μαμά μου, δοκιμές, προσπάθεια. Κι όλα αυτά βαθμολογήθηκαν με το πολύ σκληρό αλά Ιάσων Τριανταφυλλίδης «σου βάζω τγία». Μα τρία; Τόσο χαμηλά; Ο καλός μου ισχυρίζεται ότι το είπε για αστείο, αλλά εγώ δεν γελάω. Και κλίνω πιο πολύ στο ότι ήταν κόλπο για να πεισμώσω και να μαγειρεύω καλύτερα. Όπως και να έχει, νομίζω ότι πέτυχε τον σκοπό του. Τώρα αρκετά συχνά μου βάζει άριστα δέκα και δεν το κάνει για να με καλοπιάσει. Καθαρίζει το πιάτο του και θέλει και περίσσευμα, άρα καλά πάμε.

Η έτερη κοροϊδία του είχε να κάνει με το περίφημο «θα το δεις με το μάτι». Ρωτούσα τη μάνα μου στο τηλέφωνο, για παράδειγμα, πόσο λάδι να βάλω στον αρακά. «Θα το δεις με το μάτι» απαντούσε η πεπειραμένη μαγείρισσα. Αυτό «με το μάτι» με εκνεύριζε πολύ. Καιρό αργότερα που ο καλός μου με άκουσε να συμβουλεύω μια φίλη μου λέγοντάς της «θα το δεις με το μάτι» κόντεψε να πνιγεί από τα γέλια. Συγχρόνως όμως με αναβάθμισε στην κλίμακα μαγειρικής ικανότητας. Ε, δεν είναι και λίγο!

Έτσι, μπήκα στη διαδικασία να δίνω καμιά συνταγή από εδώ. Δεν διεκδικώ δάφνες για την πρωτοτυπία, την έρευνα και την εκτέλεσή τους. Υπάρχουν πολλά βιβλία και περιοδικά, πολλές εκπομπές και άπειρα σάιτ και μπλογκ, τα περισσότερα μάλιστα εξαιρετικά δουλεμένα και επιτυχημένα. Οι δικές μου είναι για προβληματισμένους, άπειρους μάγειρες που θέλουν να περιποιηθούν οικογένεια και φίλους με σπιτικό φαγητό. Αν στο τέλος ακούσουν και κανένα «μπράβο», ακόμη καλύτερα.

Bon appétit

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.